Değerli Velilerimiz,
Zor zamanlardan, hızlı değişimlerin yaşandığı bir çağdan geçiyoruz. Bugün hepimiz hayatımızı bir şekilde devam ettiriyor, çocuklarımız için en iyisini hayal ediyoruz. Ancak bazen bu “en iyi” arayışı, hayatın doğasındaki o güzel kolaylığı ve huzuru gölgeleyebiliyor. İnancımızda da buyurulduğu gibi: “Kolaylaştırınız, zorlaştırmayınız.” Peki, imkanların bu kadar arttığı bir dünyada annelik neden bu kadar zorlaştı?
Konfor Arttı Ama Yük Neden Hafiflemedi?
Eskisine göre teknolojik imkanlarımız çok daha fazla; makineler bulaşığı yıkıyor, yemekler kapımıza geliyor, faturalar tek tıkla ödeniyor. Dışarıdan bakıldığında “her şeyi makineler yapıyor” gibi görünse de, madalyonun öteki yüzü bambaşka. Konfor artıyor ama hayat kolaylaşmıyor. Neden mi?
- Sosyal Desteğin Kaybı: Eskilerin dediği gibi, “Bir çocuğu büyütmek için bir köy gerekir.” Eskiden sokağın, mahallelinin, geniş ailenin paylaştığı o kolektif sorumluluk artık sadece annenin omuzlarında. Babaların çalışma saatlerinin uzaması ve şehir hayatının izolasyonu, bir köyün yapacağı işi tek bir kadına yükledi. Bu durumun boğucu hissettirmesi çok doğal ve insani.
- Beklentilerin ve Uzman Despotizminin Artışı: Modern dünyada anneden beklenti hiç bitmiyor. Okul, doktor, aile… Herkes çocuğun gelişimi, sağlığı ve eğitimi konusunda en yüksek standartları bekliyor. Bilgiye ulaşmak kolaylaştı ancak bu durum “uzman despotizmi” dediğimiz, anneyi sürekli bir yetersizlik hissiyle baş başa bırakan bir baskıya dönüştü.
En İyi Ebeveynliği Yapıp En Kötüsü Gibi Hissetmek
Dünya tarihine baktığımızda, belki de teknik olarak en bilinçli ve en özverili ebeveynliği yapıp kendini en kötü hisseden bir nesil var. Standartlar o kadar yükseldi ki, mutluluğa engel olmaya başladı.
Burada durup şunu fark etmeliyiz: Hasarsız çocuk büyütmeye çalışmak gerçekçi bir hedef değildir. Temel hedefimiz hiç hata yapmamak değil, hata yaptığımızda telafi yoluna bakabilmektir.
İyi Bir Ebeveyn Olduğunuzu Nasıl Anlarsınız?
Ebeveynliği kutsallaştırıp ulaşılmaz bir zirveye koymadan, şu kriterleri hatırlamak içimizi ferahlatacaktır:
- Çocuğunuzu zararlardan koruyabiliyorsanız,
- Temel ihtiyaçlarını (sevgi, güven, beslenme) karşılayabiliyorsanız,
- Size yapılan ebeveynlikten bir adım bile olsa daha iyisini yapmaya niyetliyseniz; siz iyi bir ebeveynsiniz.
Bunun üzerine koyduğunuz her şey sizin artınızdır, ancak koyamadığınızda bu sizi “kötü” yapmaz. Unutmayın; çabalayan ebeveyn, iyi ebeveyndir.
Kendinize Şefkat Gösterin
Kendi üzerimizdeki bu görünmez yükleri fark edelim. Yapamadıklarımıza değil, her gün sabırla ve emekle yapabildiklerimize odaklanalım. Anneliği kolaylaştırmak, önce kendi standartlarımızı insani bir seviyeye çekmekle başlar.
Emekleriniz, çabanız ve sevginiz için teşekkür ederiz.
Sevgiyle,
Özel Has Bahçe Anaokulu
Klinik Psikolog Elif Seza ATICI